rdzawo złotych kitajców grasuje mi na balkonie, w ilości trzech sztuk. Dwie z rodzaju cichociemnych przemykają po daszku balkonowym, tylko szybki tupot słychać i po belkach czy to w górę czy w dół przemykają błyskawicznie. Ale jedna z nich, jedna proszę państwa to się rządzi. Siedzi na barierce i cmoka? W każdym razie wydaje jakieś nieokreślone dzwięki i raczej nie siedzi, tylko siedzi :) przebierając nogami, albo grzebie mi w pozostałosciach kwiatów na parapecie, albo zagląda przez szybę. Nie zwracałabym na to zamieszanie większej uwagi, ale kot, kocisko wścieklizny dostaje, skacze na szyby, miauczy przerazliwie, probując mnie nakłonić do otwarcia okna, lata po mieszkaniu jakby szaleju się najadł, nosz...W efekcie czego na łydkach mam ślady pazur, probowałam go raz przenieść do innego pokoju i straty materialne. Na stoliczku koło kanapy leżąła rozłożona, bo w trakcie czytania ksiązka z biblioteki, obok niej kawa na nieco chybotliwym spodku, kot w amoku latając potrącił spodeczek i bach, chlusnęło na książkę. Gdyby to jakaś szczytana pozycja, przeszłoby bez echa, ale to była nowka, byłam pierwszym czytelnikiem, rada nierada zamówiłam nowy egzemplarz, 50 zł plus przesyłka.
Couchsurfing bombardował mnie ostatnio mailami, zachęcając do powrotu korzystnymi rabatami i przesyłając anonse osób chętnych do skorzystania z mojej kanapy. Wiem skąd to wzmożone zainteresowanie. W miescie mieliśmy duże wydarzenie kulturalne, uścislając filmowe i sporo sław zjechało, a w ślad za nimi wiadomo. Nie ma opcji, żebym wróciła na wspomniany portal, ten czy inny np. warmshowers. Raz mam o wiele mniejsze mieszkanie, dwa, kiedyś to była bezpłatna organizacja, a teraz miałabym płacić? Jeszcze czego, tylko w teorii wygląda że to bezpłatne użyczenie kanapy. Jeden gość siedział u mnie bodaj z 10 dni, wyżerając wszystko z lodówki, chociaż on był sympatyczny bardzo i woził mnie swoim harleyem po okolicy. Najgorszy był Francuzik, arogant, patrzący na mnie z wyższoscią , domagał się jedzenia na mieście. Zresztą chętnie z nim wychodziłam bo nasze rozmowy z moim kulawym angielskim i jego francusko angielskim , sięgały dna, czułam się o wiele swobodniej wśród innych. Pozytywy: cwiczyłam angielski, poznawałam ludzi, których normalnie w życiu bym nie spotkała. Jeden couchsurfingowiec dziwił się bardzo, dlaczego nie chcę korzystać z jego towarzystwa nocami. Sama przeciez jesteś, nie masz nikogo, nie podobam ci się ? To dlaczego nie ? Rozmawiać z obcym facetem o seksie, po angielsku ? ! Rany Julek ! Potem przydarzył się stalker, pozamykałam wszystko co się dało w sieci i długo bałam się własnego cienia. Do tej pory mam problem z odbieraniem telefonu z nieznanego numeru. A ostatnio dzwoniono z przychodni, dobrze ,ze pózniej esemesa dostałam. Wypęłniłam ankietę w IKP, i niespodziewanie zaproszono mnie na wizytę. Znowu usłyszałam że powinnam udać się do psychologa, psychiatry, nie słuchałam dokładnie, nawet tym razem przemiła pani doktor zaproponowała mi jakieś psychotropy, na co odpowiedziałam, że dziękuję ale nie, nie ma potrzeby. Czytam drugą książkę E Strout i czasem mam wrażenie jakbym o sobie czytała, "Artie miał pewien sekret.." Ale nie, pewnych rzeczy nie robi się kotu..





Fotki aspirują do wysokiej nagrody w konkursie fotograficznym 👍🏻
OdpowiedzUsuńHa, mogłyby być gdybym np. przybrała pozę żony Lota. Kiedy czytam, oglądam, siedzę tyłem do okna, widząc zachowanie kota, odwracam się, szukam komórki i scenka wiewióry gryzącej orzecha szybko rozwiewa się.
UsuńMatko, współczuję... a dobrego wyjścia nie ma.
OdpowiedzUsuńWe wcześniejszych wpisach czytałam, że byłaś "taksówką" chyba dla turystów, ale to coś innego. Niesamowite, o co w tym chodziło...
Tylko ankietę wypełnij i już spokoju nie ma 😕
Ostatnio prezentację w Canvie robię I "siedzę" w cytatach. "Życie każdego z nas jest materiałem przynajmniej na jedną książkę. Na dramat, na komedię lub na książkę kucharską". A. Kumor Trafny cytat co nie ?
UsuńTelefon w godzinę czy dwie po zrobieniu ankiety zaskoczył mnie, ale przymusu nie było.Pielęgniarka spytała, a co pani szkodzi zrobić te badania? Przyznałam jej rację :)
Czasem zbyt skrótowo i niejasno piszę. Współczuję z tymi rudzielkami i kotem 😕
UsuńNie wiem czy każdego z nas, ale znam osoby, których życiorys taki, że książka za nic. Choćby moja babcia, która ukryła uciekiniera więźnia i co z tego wynikło...
Z tą kanapą poniałam z Twojej odpowiedzi Teatralnej. Nie znałam tego... Czytałam kiedyś artykuł, że w Krakowie prywatne osoby w swoich mieszkaniach oferują obiady dla turystów i wszystkich chętnych. Nie wiem czy to jeszcze aktualne, ale niesamowita sprawa.
Ludzie, którzy się znają i rozmawiają twarzą w twarz czasami się nie rozumieją, a co dopiero my :)
UsuńChętnie poczytałabym o Twojej babci, historia wygląda na fascynującą.
Niesamowite te zdjęcia wiewiórek, ale nerwicy kota współczuję :-) Przywabiasz rudaski jakimiś orzechami czy z czystej sympatii tak do Ciebie lgną? Twoje wspomnienia z couchsurfingu brzmią dla mnie jak najgorszy koszmar.
OdpowiedzUsuńOne do wodopoju tak zaglądają, cały rok dbam, żeby w poidełku dla ptakow, była swieza woda, więc popijają sikorkom.
UsuńNiefortunnie zabrzmiał wydźwięk słów o couchsurfingu. Jako dzisiejsza ja cenie spokój i ład, a pozaplanowane wydatki urastają do rangi katastrofy. W tamtym czasie, w tamtej rzeczywistości dochodziłam do siebie po rozpadzie małżeństwa i cały czas mielilam w glowie, bezustannie dlaczego, jego wina, moja wina. Bezproduktywne i doprowadzajace do szaleństwa. Jako host musiałam skupić się, wydłubać z mozgownicy wszelkie słówka pozwalające mi na komunikację, pokazywałam miasto I okolice i sama słuchałam najrozmaitszych historii, ciekawych, niezwykłych. Dzięki temu nabierałam trochę dystansu.
:-) no koty jakoś szczególnie nie trawią rudych. nasze rude też szaleją...a w ogóle one są bardzo ciekawskie i mają sklerozę. cały czas wyrywam drzewa przez nie zasadzone...Ciri też je gania.
OdpowiedzUsuńNiesamowite co piszesz o swojej kanapie. tak się zastanowiłam...hmmm chyba bym nie była skłonna właśnie ze względu na to, że się może jakiś wariat przytrafić.
Ciekawe, skąd ta zaciekłość u kotowatych, może im się wydaje, że to duże myszy tylko z ogonem :)
OdpowiedzUsuńBari nie zwraca na rude specjalnej uwagi, czasami kiedy spacerujemy po parku, przebiega, ktoras gdzieś obok, ale to powolne psisko, zanim zdąży ja zauważyć, wiewiory już nie ma.
Wariaci mogą trafić się wszędzie. Podróżujący przechodzą weryfikację i można też skontaktować się z poprzednimi hostami. Myślę też że ktoś kto przez pół kontynentu jedzie rowerem, motorem, stopem najbardziej pragnie się umyć i wyspać wygodnie. Swoją drogą kiedy raz szukałam kanapy w Berlinie tejże weryfikacji nie przeszlam pomyślnie :)